Geschiedenis

Het prille begin

In de vroege jaren ’50 waren er slechts enkele clubs waar veteranen verder hun geliefde sport konden beoefenen. Naast enkele vriendschappelijke wedstrijden, was het enkel "ETUF ESSEN" die als eerste een regatta uitschreef voor Masters.

De verbroedering tussen "Société Nautique Universitaire de Bruxelles" en "Encouragement de Paris", was de aanleiding om regelmatig een interstedenwedstrijd Brussel-Parijs te organiseren. Bekende Belgische deelnemers uit die tijd, waren R. Hardouin, F. Willeputte, C. Becquevort en S. Tribel. Gestimuleerd door de roeiers van de SNUB, werden naar buitenlands voorbeeld, op regelmatige basis veteranenwedstrijden ingelast in alle binnenlandse regatta’s.

Tenslotte werd op 08/12/1960 de "Veterans Scullers and Oarsmen of Belgium" opgericht, met als stichters de vier voornoemde roeiers, aangevuld met W. Collet, J. Glorie, L. Van Bruggen, A. Van Cauter en A. Watticant. In de statuten stond: "L’association a pour objet"l’encouragement et la pratique du sport d’aviron". De VSOB steunde, waar mogelijk, de roeiende jeugd. Het ter beschikking stellen van kwalitatief materiaal aan de masters, bleef in de meeste clubs echter een belangrijk probleem.

Door haar informatieblad "VSOB", en vooral door de pen van de Oostendenaar R. Huybrechts, kende de vereniging vrijwel onmiddellijk zowel in binnen- als buitenland veel bijval en sympathie, zodanig dat zelfs het ledenbestand met enkele buitenlanders werd uitgebreid.

De internationale regatta, ingelast in het programma van de regatta van "K.R.Club Gent", werd jaar na jaar een groot succes, zowel wat betreft de wedstrijden, als het feest dat er op volgde.

Door het ontbreken van internationale reglementen voor Masters, werd een Europese vergadering samengeroepen waarop 6 landen BE, NL, DE, GB, FR en het voormalige Oost-DE) een voorstel tot reglement uitwerkten. Op 09/06/1967 kwamen in Gent, dezelfde landen aangevuld door Denemarken tot een definitieve overeenkomst.

Eveneens op 09/06/1967 richtte de VSOB aangemoedigd door het succes van haar internationale regatta het "1e Eurpees Criterium" te Gent, waaraan 6 landen deelnamen. Deze wedstrijd kende nog zes edities: 1968/69 te Gent, 1970 Frankrijk, 1971 Nederland waar reeds 8 landen met een totaal van 601 deelnemers aan de start verschenen. Vervolgens in 1972 te Hamburg en in 1973 in Wenen.

Gezien de niet te stuiten groei van de veteranenbeweging, besloot de FISA in 1974 een comité voor veteranensport op te richten. De eerste voorzitter wordt de Belg S. Fonteyn. Onder zijn voorzitterschap vindt op 13/9/1974 te Bern de eerste officiële FISA-REGATTA plaats, waar de VSOB-ers Clayessens, Cornelis, De Clercq en Musschoot, in 4+, hun eerste gouden FISA medaille wonnen.

In 1979 besloot de VSOB (aangesloten bij de Franstalige roeiliga) met steun van ADEPS (tegenhanger van BLOSO) boten aan te kopen om haar leden de mogelijkheid te bieden in kompetitief materiaal aan binnen- en buitenlandse regatta’s deel te nemen. Een eerste aankoop betrof een 4+, welke een ligplaats kreeg in Doornik en "Voorzitter R. Hardouin" gedoopt werd. Vervolgens werd een 2X aangekocht, welke op 17/10/82 in Luik, naar de overleden secretaris van de VSOB "Yvan Lambert" genoemd werd.

Gezien de onstuitbare groei van het aantal veteranen in het nederlandstalige landsgedeelte, kwam deze boot tenslotte na enige omzwervingen definitief in Gent terecht, waar op 25/2/1980 de "VLAAMSE VETERANEN ROEIERS" opgericht werden.

Op de algemene vergadering van 13/12/1980 wordt de VSOB een overkoepelend orgaan voor de VVR en AVA (association des vétérans d’aviron) de franstalige tegenhanger van VVR.

 

Het ontstaan en de groei van een nieuwe roeivereniging

Op 15/12/1979, tijdens de algemene vergadering van de V.S.O.B., geeft voorzitter R. Hardouin de opdracht aan ondervoorzitter F. Cornelis (de enige Vlaming in het bestuur) om een Vlaamse afdeling in het leven te roepen. Na een vrij moeizame zoektocht, werd uiteindelijk op 25 februari 1980 het eerste voltallige bestuur van de "VLAAMSE VETERANEN ROEIERS" gevormd, bestaande uit F. De Beule voorzitter, J. Haller en F. Cornelis ondervoorzitters, L. Janssens secretaris, E. Teirlinck juridisch raadgever, H. Vermeersch penningmeester, A. Musschoot adjunct secretaris, M. Clinckspoor adjunct-penningmeester, L. Neirinckx public relations, J. Dujardin ledenbeheer en C. De Clercq materiaalbeheer. De nieuwe club vindt een onderdak in een loods van de Gentse Roei en Sportvereniging (GRS) en telt na 1 jaar reeds 42 leden.

februari 1981:

Dat men bij de kersverse club, van meet af aan geen gebrek had aan durf, blijkt uit het feit dat op 28 februari 1981 een aanvraag wordt ingediend om in 1984 de 11e FISA-regatta in Gent te organiseren. Op een vergadering met de FISA verantwoordelijken, tijdens de FISA-regatta van 1981 te Heidelberg, verdedigde een afvaardiging van V.V.R , onder leiding van haar voorzitter, dit ambitieuze project. Op 5 november 1982 is de definitieve goedkeuring een feit.

maart 1984:

Het clubbestuur voert op 18 april 1984 een naamswijziging door. De letters V.V.R staan vanaf nu voor "VERENIGING VETERANEN ROEIERS"

augustus 1984 11e FISA- regatta te Gent:

Dankzij een goede voorbereiding en de volle inzet van meer dan 100 enthousiaste medewerkers, groeit deze ontmoeting uit tot een echt roeifeest, waarop 21 landen met niet minder dan 241 roeiverenigingen vertegenwoordigd waren. Voor de eerste maal verschenen 674 ploegen aan de start. In totaal werden er 2403 zitplaatsen geregistreerd. Het succes op sportief vlak bood aan VVR de mogelijkheid om naast een gezonde financiële reserve, haar vloot uit te breiden met het brood noodzakelijke oefen- en wedstrijdmateriaal, waaronder een 4x en een 2x.

december 1985 afscheid van GRS en verhuis naar KRCG:

Door de gestage groei van het aantal leden en het botenpark, moest dringend naar een andere locatie gezocht worden. K.R. Club Gent blijkt bereid om de veteranen een onderkomen te verschaffen en eind 1985 verhuist VVR naar haar nieuwe locatie.

1986 tot 1988:

Freddy De Schilder volgt in februari 1986 Frans De Beule op als voorzitter. Op de FISA regatta van Bled verschijnt de acht van VVR als topfavoriet aan de start, maar toch moeten we uiteindelijk met slechts 20/100 ste het goud aan Budapest laten. Met "De acht van Bled" was echter de basis voor een flamboyante periode gelegd. De jaarlijkse hoogtepunten zoals de "Interstedenwedstrijd" en de "Golden River" toertocht telkens afgesloten met de daaraan gekoppelde onvergetelijke feesten, werden ontmoetingen waar iedereen naar uitkeek. De talrijke deelnames aan nationale en internationale regatta’s trokken oudgedienden uit Brussel, Antwerpen, en zelfs Oostende aan, waardoor het aantal leden gestaag toenam. Zo zullen namen als Bernkastl, Orleans, Mantes la Jolie, Pont à Mousson, Soisons, Rouen en vele andere, bij alle veteranen mooie herinneringen blijven oproepen. Tevens kan door sponsoring van de firma’s Nixdorf Computer en Laboror, de vloot vernieuwd en verder uitgebreid worden.

1989 tot 1991:

Zoals gepland beëindigt Freddy de Schilder zijn mandaat na drie succesvolle jaren en geeft het roer door aan Myriam Vermeersch die de eerste vrouwelijke voorzitter wordt. Het "Presidentje" slaagt erin, door steeds nieuwe initiatieven iedereen te blijven motiveren om de ingeslagen weg te blijven volgen. Zo wordt onder haar voorztterschap gestart met de "AKTIE 8", die de nodige fondsen moet opleveren voor de verwezenlijking van de ultieme droom van iedere roeiclub: de aankoop van een 8 met stuurman.

1992 tot 1993:

In februari 1992 wordt zij afgelost door George De Fraigne, die tot dan toe, jarenlang een aktieve rol binnen het bestuur van VVR gespeeld had. Als telg uit een roeiersgeslacht, kende hij als niemand anders het klappen van de zweep. Hij zorgde ervoor dat de oude waarden en tradities behouden bleven, en verdedigde met brio de belangen van "Zijn" veteranen, zowel in hun relatie met Club Gent, waarmee hij een langlopend samenwerkingakkoord wist te bedingen, als binnen de Vlaamse Roeiliga, waar VVR dank zij zijn tussenkomst een aangepast statuut kreeg. In oktober 1992 is het dan eindelijk zover: de 8+ wordt ingevaren. Doopmeter is Liliane Cornelis-Janssens.

1994 ...

Totaal onverwacht wenst George De Fraigne zijn mandaat vroegtijdig te beëindigen. De nieuwe voorzitter wordt Rony Pauwels, weliswaar geen onbekende binnen de rangen van VVR , maar zonder verleden in de roeisport. De jaarlijkse vriendschappelijke Interstedenmatch, vindt in juni 1995 voor de eerste maal plaats onder de naam "Internationale Mastersregatta". In 1995-96 wordt deelgenomen aan de "Vesta Veterans Head" in Londen. In februari 1997 verlaten F. Cornelis, L. Cornelis-Janssens, G. De Fraigne, A. De Fraigne D’Hondt en E. Clayessens na vele jaren toegewijde dienst het bestuur. Zij worden opgevolgd door G. Catterman, R. De Vogelas, F. Schepens en A. Verlé. Na F.Cornelis in 1986 en 1990, en F. De Schilder in 1987, wint de combinatie F. Van Poecke, G. Butkus en E. V.D. Vennet in oktober 1997 de prestigieuse "Marathon van Luik". Tussen 1996 en 1998 worden een nieuwe Ailings 4+ en een Löwe C4 aangekocht. In mei 1998 nemen we met twee volledige ploegen deel aan de 24ste "Vogalonga" te Venetië. Het wordt een onvergetelijke belevenis.

Op 29 mei 1999 nemen we afscheid van ere-voorzitter G. Defraigne. In hem verliest VVR een van haar trouwste leden.

Het einde van een hoofdstuk en een nieuw begin: (na 15 jaar back to the roots)

Eind 2000 wordt het stilaan duidelijk, dat VVR naar een andere locatie dient uit te kijken. Door plaatsgebrek en tegenstrijdige doelstellingen blijkt verder doorgroeien binnen K.R.C.G. niet langer mogelijk. De nood aan een grotere powerzaal voor GRS enerzijds, en een eigen botenloods voor VVR anderzijds, resulteert eind 2001 in het plan om gezamelijk een nieuwe loods van 216 m2 te bouwen. Begin januari 2002 verlaten we KR Club Gent. Op 23 juni 2002 wordt de nieuwe loods in aanwezigheid van talrijke personaliteiten, door de Heer burgemeester F. Beeke officieel geopend. Na 15 jaar afwezigheid is VVR teruggekeerd naar de plaats waar in 1980 alles begon.